Türkiye göçmenleri kucakladıktan sonra onlara sırtını dönüyor

Ghawsuddin Mubariz, Türk futbol taraftarlarıyla dolu bir stadyumda göçmenlerin evlerine gitmeleri yönünde çağrıda bulunan bir tezahürata girdiğinde Afganistan'a geri gönderilme endişesiyle huzursuz geceler geçiriyordu.

Çocuk, yaklaşık iki yıl önce Pakistan ve İran'da üç haftalık bir yolculuktan sonra Afganistan'ın kuzeydoğusundaki Kunduz kentinden kaçıp Türkiye'ye geçtiğinde hoş karşılandığını hissetmişti.

Sonunda İstanbul'da bir restoranda iş buldu ve kazancının yarısını Afgan akrabalarına gönderdi, böylece yoksulluk ve sonsuz savaşla daha iyi başa çıkabileceklerdi.

Ancak polis, Türk ekonomik rahatsızlığının yeni bir büyüsü olan "covid-19" ile çakışan göçmenlere karşı artan halk öfkesine yanıt olarak Afganları toplayıp sınır dışı merkezlerine yerleştirmeye başladığında durumlar değişti.

mubariz, İstanbul'un antik kent surlarının dışındaki restoranında AFGAN müşterilere hizmet veren AFP'ye verdiği demeçte, "Türkiye'ye ilk geldiğimde kolaydı." dedi 

"Şimdi oldukça zor. Nereye gidersek gidelim, korku içinde yaşıyoruz." dedi. "Biz kaçakız. Yakalanıp Afganistan'a geri gönderilmekten korkuyoruz.

Türkiye, Avrupa'nın 2015-16 mülteci krizinin çözümüne yardımcı olmak için Brüksel ile bir anlaşma yaptığında dünyanın en büyük göçmen nüfuslarından birinin yuvası haline geldi.

Ancak koronavirüs salgınının şiddetlendirdiği ekonomik istikrarsızlık, halkın göçmenlere karşı daha önce nadiren kaydedilen seviyelere korkularını artırdı.

Aksoy anketçisi tarafından yapılan bir anket, katılımcıların yüzde 85'inin, 20 yıllık savaştan sonra ülkeyi geri alan Taliban köktendincilerinden kaçan Afganların kitlesel olarak gelme olasılığından "endişe duyduğunu" gösterdi. 

Erdoğan, Batılı devletlere Türkiye'nin onların "mülteci deposu" olmak üzere olmadığını söyleyerek yanıt verdi.

Binlerce futbolseverin geçen hafta bir Dünya Kupası ön eleme maçında "ülkemizde mülteci istemiyoruz" sloganları atmaya başlamasıyla halkın kırgınlığı ulusal televizyon ekranlarına taştı